Een duurzame mijn is geen bodemloze put

Blog -

Green diamonds

De diamantmijn van Cullinan in Zuid-Afrika is reeds 100 jaar in gebruik. De verwachting is dat er nog 50 jaar lang diamanten uit de mijn kunnen gehaald worden. Toeristen kunnen de mijn bezoeken en diamanten kopen met een certificaat van herkomst. Duurzaamheid wordt veel genoemd in de bedrijfspresentatie en er wordt geïnvesteerd in het welzijn van de mijnwerkers en hun gezinnen. Maar de ene mijn is de andere niet. Op andere plaatsen zijn al jaren geweldsincidenten en stakingen. Wat betekenen deze onrusten in de mijnbouw voor beleggers?

Een focus op de lange termijn en op duurzaamheid kan voorkomen dat de mijn een bodemloze put wordt Jan Raes Jan Raes Sustainability advisor

Duurzame mijn

De mijn in Cullinan is dus een meer duurzame mijn. Dat blijkt ook bij een bezoek: Behalve de uitleg over de mijn en de diamanten zelf krijgen toeristen tijdens een bezoek foto’s te zien van sport, muziek en dans voor en door de kinderen van mijnwerkers. Het woord duurzaamheid komt herhaaldelijk terug in de bedrijfspresentatie. Er kunnen vragen gesteld worden over opleiding, gezondheidszorg, pensioenen en de diamanten zelf. De mijnwerkers die het terrein verlaten, omdat hun dienst er opzit, zien er verzorgd uit. Het informatiebord op het terrein met recente incidenten is opvallend leeg. Veiligheidsvoorschriften hangen in grote letters aan de muur. Geen smetje te bespeuren. Hier zijn geen gewelddadige mijnstakingen. Het is gemoedelijkheid troef, ook in de aanpalende straten van het stadje Cullinan.

De ene mijn is de andere niet

Toch zijn er verspreid over Zuidelijk Afrika  sinds 2012 regelmatig gewelddadige mijnstakingen aan de gang. De grimmigheid van deze stakingen geeft aan dat er op sociaal vlak nog veel te verbeteren is in de mijnbouwsector. Op 16 augustus 2012 ging het bijvoorbeeld fout in de Marikana Platinum mijnen. Het conflict tussen mijnwerkers en politie explodeerde en leverde een verlies van 40 levens, 80 zware verwondingen en meer dan 200 arrestaties op. 

Voor beleggers zijn sociale verhoudingen geld waard

De beurskoers van de eigenaar van deze platinamijn staat na twee jaar op circa 30% van de koers van voor het incident. Investeerders zijn door dit incident wakker geschud en realiseren zich dat  aan mijnbouw een donkere kant kan kleven. Een grote groep beleggers heeft naar aanleiding  van het conflict  het aandeel van de hand gedaan. Het resultaat is een aanzienlijk financieel verlies.
Dergelijke incidenten zetten de verhoudingen met de vakbonden op scherp. Voor vakbonden, mijnwerkers, aandeelhouders en de directie levert dit een vicieuze cirkel op. Een mijn waarvan de mijnwerkers niet langer de grondstoffen bovenhalen, kost dagelijks handenvol geld aan de eigenaar en de belegger. De eigenaar en de beleggers leiden grote verliezen. Die verliezen kunnen uiteindelijk leiden tot gedwongen verkoop van de mijn voor een bodemprijs. In een uitzonderlijk geval leidt een incident van deze omvang tot nationalisatie van de mijn. Het menselijke leed is dan uiteraard niet in geld uit te drukken. Vele  mijnwerkers betalen ook direct mee omdat ze hun inkomen verliezen tijdens en mogelijk ook na de staking door ontslag.

Focus op duurzaamheid is goed voor het rendement

Voorkomen van sociale conflicten is dan ook  beter dan ze te genezen. Een gebeurtenis als Marikana levert reputatieschade op voor de hele mijnbouwsector. Een focus op de lange termijn en op duurzaamheid kan voorkomen dat de mijn een bodemloze put wordt. Dat betekent onder andere dat mijneigenaren in een vroeg stadium aandacht geven aan de sociale behoeftes van hun medewerkers. Uiteraard voordat de boel ontploft.

Read more about

More blogs

Filter on