De Fed en de dollarzone

Blog -

Aandelencijfers

De Amerikaanse centrale bank (Federal Reserve) heeft de rente deze week ongewijzigd gelaten en de prognose voor het tempo van toekomstige renteverhogingen naar beneden aangepast. De financiële markten vatten dit op als een signaal dat het FOMC, het beleidscomité van de Federal Reserve, de beleidsrente het grootste deel van dit jaar ongewijzigd zal laten. Ze reageerden enthousiast. De aandelenmarkten in opkomende landen gingen in de richting van een hausse. Op het eerste gezicht lijkt het besluit van de Fed om de rente op bijna 0% te houden vreemd. Per slot van rekening is er bijna sprake van volledige werkgelegenheid en begint de kerninflatie de 2% te naderen. De Fed lijkt dus beide onderdelen van haar tweeledig mandaat (bijna) te hebben gerealiseerd.

Ons uitgangspunt blijft dat de Fed in de komende maanden, en waarschijnlijk het hele jaar, pas op de plaats maakt Nick Kounis Nick Kounis Hoofd Macro Research

  • De Fed heeft deze week de rente ongewijzigd gelaten en de prognose voor het tempo van toekomstige renteverhogingen verlaagd
  • De Amerikaanse loongroei en vraag ontwikkelden zich traag, maar voor de Fed zijn haar zorgen over wereldwijde ontwikkelingen belangrijker
  • De Fed komt het dichtst in de buurt van een mondiale centrale bank; veel kwetsbare economieën maken deel uit van de 'dollarzone'
  • Wij blijven van mening dat de Fed tijdelijk stopt met renteverhogingen; wij hebben ons scenario voor de ECB en de EUR/USD bijgesteld

Wat is er dan aan de hand? Ten eerste bestaan er aanzienlijke twijfels over de vraag hoe dicht de Fed de doelstellingen is genaderd, omdat de loongroei gematigd is. Dit kan een teken zijn dat het werkloosheidspercentage verder kan dalen zonder dat dit aanleiding geeft tot inflatiedruk. Bovendien is de angst voor een recessie weliswaar afgenomen, maar blijft de vraagontwikkeling vrij zwak. Uit eerder deze week bekendgemaakte cijfers bleek dat de detailhandelsverkopen (exclusief auto’s) tussen november vorig jaar en februari van dit jaar ongeveer gelijk zijn gebleven.

Mogen wij even voorstellen: de mondiale centrale bank

Belangrijker is dat de Fed veel meer dan andere centrale banken de rol heeft van mondiale centrale bank. Het FOMC lijkt die rol nu, terecht, serieuzer te nemen. In zijn verklaring gaf het FOMC aan dat 'de ontwikkelingen binnen de wereldeconomie en de financiële markten nog steeds niet zonder risico zijn'. Uiteraard moet elke centrale bank rekening houden met het mondiale plaatje, maar voor de Fed is dit nog belangrijker omdat het beleid van deze centrale bank dat plaatje ook voor een deel bepaalt.

Beleid bepalen voor de dollarzone

Een belangrijk punt is dat veel opkomende economieën deel uitmaken van de dollarzone doordat hun valuta's gekoppeld zijn aan de dollar of doordat ondernemingen in die landen grote schulden in dollars hebben. Een verkrapping van het monetaire beleid is het laatste waar deze landen op zitten te wachten. Bij een renteverhoging moet de Fed er tot op zekere hoogte rekening mee houden dat dit veel economieën die vrij kapitaalverkeer toestaan, dwingt om een krapper beleid te voeren. Dat moeten zij doen om hun valuta stabiel te houden ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Het alternatief is dat zij een soepeler monetair beleid toestaan en hun munt in waarde laten dalen, waardoor de omvang van de schulden in lokale valuta toeneemt. De beleidsmakers in deze landen komen hierdoor in een lastige positie. Voor veel andere economieën is de adempauze in de serie renteverhogingen van de Fed dan ook een opluchting.

Overeenkomsten met de eurozone

De ECB bepaalt het monetaire beleid in de eurozone. Uiteraard is de situatie hier wel extremer dan in de dollarzone, doordat er één valuta is en de monetaire condities die door de ECB worden vastgesteld voor elk land hetzelfde zijn. In veel opkomende markten is de koppeling van de nationale munt aan de Amerikaanse dollar veel losser. Er zijn echter ook enkele interessante overeenkomsten. In 2011 verhoogde de ECB de rente zowel in april als in juli met 25 basispunten, maar werden deze renteverhogingen aan het eind van het jaar weer teruggedraaid. De Duitse economie had het toen heel goed gedaan, maar de perifere landen met hun torenhoge schulden waren uiterst kwetsbaar. De meeste perifere landen belandden aan het eind van dat jaar in een recessie. In 2012 werd dit ook een feit voor de eurozone als gevolg van de escalatie van de eurocrisis. Dit betekent niet dat een renteverhoging door de Fed dezelfde reeks desastreuze gevolgen zou hebben, maar de les is duidelijk: de centrale bank van de dollarzone moet bij het vaststellen van de rente niet alleen kijken naar de sterkere kern maar ook naar de kwetsbare periferie.

Fed doet dit jaar waarschijnlijk niets, ECB concentreert zich op QE

Ons uitgangspunt blijft dat de Fed in de komende maanden, en waarschijnlijk het hele jaar, pas op de plaats maakt. Mocht de Fed de rente toch weer gaan verhogen, dan lijkt het In ieder geval waarschijnlijk dat dit in een slakkengang gebeurt. Wij denken daarom dat aan de opmars van de Amerikaanse dollar in de afgelopen jaren een einde is gekomen. Andere centrale banken lijken niet bereid om op agressieve wijze een tegengestelde koers te varen en zo de noodzakelijke voorwaarden te creëren voor een hernieuwde stijging van de dollar. De ECB kondigde eerder deze maand weliswaar een breed pakket maatregelen aan, maar gaf ook aan niet bereid te zijn tot een sterke verlaging van de depositorente.

In ons basisscenario gaan wij ook niet langer uit van een verdere verlaging van de depositorente door de ECB. Dit is volgens ons alleen een optie als de euro weer een sterke stijging laat zien. Wij verwachten wel dat de ECB opteert voor verdere monetaire verruiming, omdat de inflatie nog steeds niet op weg is naar de doelstelling. We gaan ervan uit dat dit gebeurt in de vorm van een verdere uitbreiding van de kwantitatieve verruiming (quantitative easing – QE). In onze visie worden de maandelijkse obligatieaankopen - waarschijnlijk in september - met nog eens EUR 20 miljard verhoogd. Aangezien QE minder effect op valuta's heeft dan een negatieve rente, hebben wij onze prognose voor de EUR/USD verhoogd. Wij gaan er nu van uit dat de wisselkoers niet daalt naar 1,05, maar blijft schommelen in de buurt van 1,15.

Lees meer over

Discussieer mee

ABN AMRO is benieuwd naar uw mening. U kunt daarom onder dit artikel reageren via Disqus. Door te reageren gaat u akkoord met de voorwaarden.

Meer blogs