Martijn dreigt over de kop te gaan omdat zijn verhuurder weigert de huur aan te passen

Blog -

Het contrast kon niet groter. Eerst zit ik in een videoconferentie met Ursula von der Leyen, de voorzitter van de Europese Commissie, die vol passie vertelt hoe Europa al bakken met financiële steun – 3 biljoen euro in de laatste weken – heeft uitgestort over overheden, ondernemers en werknemers om hen door de coronacrisis heen te loodsen. Even later zit ik aan de telefoon met Martijn, een bevriende ondernemer die over de kop dreigt te gaan, omdat zijn verhuurder weigert de huurpenningen uit te stellen of zelfs naar beneden bij te stellen.

Een verhuurder die zijn verstand gebruikt, denkt: beter een half ei dan een lege dop Sandra Phlippen Chief Economist ABN AMRO

De plannen van de overheid zijn hartstikke goed en er is een ongekend grote zak met geld beschikbaar, Maar als in de harde realiteit van een ondernemer dit soort problemen niet worden aangepakt, dan gaat het alsnog mis. Je zou kunnen zeggen ‘wat heeft een huurgeschil tussen Martijn en de verhuurder van zijn sportschool nou te maken met de overheid, laat staan de Europese Commissie?’ In normale tijden is het antwoord ‘niks’. Laat de Europese Commissie zich alstublieft niet op dat niveau met ondernemers bemoeien.

Maar nu is er iets bijzonders aan de hand, en ik vermoed zomaar als ik de krantenkoppen bekijk, dat Martijn bij lange na niet de enige is bij wie dit speelt. Een verhuurder die zijn verstand gebruikt, denkt: beter een half ei dan een lege dop. Een ondernemer die in deze tijd failliet gaat omdat hij de huur niet kan betalen, levert nul euro huur op en er staan ook geen tientallen ondernemers te springen om het pand te huren in zijn plaats. Dus praten over halvering of uitstel lijkt een logische uitkomst.

Maar er zijn twee problemen die deze uitkomst in de weg staan: 1. De persoon die je als huurder aan de lijn krijgt, is altijd een tussenpersoon en die dendert nog in de oude routine door waarin zijn target van 100 procent huur ontvangen koste wat kost moet worden gehaald. Dan zit er boven hem of haar natuurlijk ook weer iemand te slapen die zo’n target niet aanpast. Of nog erger, de persoon die je aan de lijn krijgt, boeit het gewoonweg niet wat de huurinkomsten uiteindelijk zijn en reageert simpelweg zoals hij of zij altijd doet.

Zelfs als een pandeigenaar bereid is te onderhandelen over uitstel of verlaging van de huur, duurt dat allemaal (veel) te lang. Vanuit de verhuurder gezien ook geen doen trouwens, want met tientallen of soms honderden huurders heronderhandelen, contracten herzien en naleven, daar is geen beginnen aan.

En dus moet de overheid hier inspringen en een standaardcontract voorstellen of opleggen aan pandeigenaren. In Amerika hebben economen zo’n contract gemaakt. In het contract staat dat afgezien van de komende drie maanden het oude contract geldig blijft, maar dat huurder en verhuurder overeenkomen dat gedurende deze drie maanden geen huur wordt betaald. Elke ambtenaar kan dit vertalen en naar pandeigenaren en mkb’ers in Nederland opsturen. Klaar is Kees. En Martijn ook.

Wekelijks schrijft Sandra een column in het AD, die ook hier is te lezen.

Delen

Discussieer mee

ABN AMRO is benieuwd naar uw mening. U kunt daarom onder dit artikel reageren via Disqus. Door te reageren gaat u akkoord met de voorwaarden.

Meer blogs