Het conflict in het Midden-Oosten is de belangrijkste reden voor de bewegingen op de valutamarkten, maar ook beslissingen van centrale banken krijgen de nodige aandacht. ECB leunt naar renteverhoging en dit steunt de euro. Verkrappingsgezinde toon van de Bank of England ondersteunt het Britse pond. De Zwitserse centrale bank is meer bereid om de stijging van de frank af te remmen. De Riksbank houdt de rentetarieven stabiel. Uitspraken van de Bank of Japan zorgen voor een herstel van de yen. De Federal Reserve houdt de rente ongewijzigd; dollar blijft sterk. De Bank of Canada laat de rente op 2,25%; de Canadese dollar profiteert omdat Canada een energie-exporteur is. De RBA verhoogt de rente naar 4,1%; de Australische dollar is volatiel.

De ECB leunt naar een renteverhoging ook al was de persconferentie van de ECB na het rentebesluit niet bijzonder havikachtig.

De wereldeconomie wordt geconfronteerd met een nieuwe olieschok. De energiekosten voor Amerikaanse huishoudens zullen naar verwachting sterk stijgen. Dit zal de K-vormige economie verder vergroten, aangezien huishoudens met een lager inkomen gedwongen worden hun uitgaven onmiddellijk te beperken. Een zwakke arbeidsmarkt vermindert het risico op inflatie-effecten in de tweede ronde. De zwakke vraag en de druk in de tweede ronde kunnen elkaar grotendeels opheffen. Het ongewijzigd laten van de rente is waarschijnlijk de juiste reactie.