China - Een verhaal van veerkracht, Iran-risico’s en knelpunten

Groei in 1e kwartaal iets versneld, zoals verwacht; risico’s vanuit Midden-Oosten blijven

In lijn met onze en de consensusverwachting is de Chinese reële bbp-groei in het eerste kwartaal van dit jaar iets versneld, zowel op kwartaalbasis (van 1,2% k-o-k in vierde kwartaal van 2025 naar 1,3% in het eerste kwartaal in 2026) als op jaarbasis (van 4,5% j-o-j naar 5,0%). Onze verwachting van een versnelling was met name gebaseerd op de sterke macrodata voor de eerste twee maanden van het jaar, zoals een exportpiek in februari gedragen door een sterke wereldwijde tech-/AI-cyclus, een solide industriële productie en het feit dat de gerapporteerde investeringen weer groei laten zien. Tegelijkertijd blijven binnenlandse onevenwichtigheden tussen aanbod en vraag bestaan, terwijl de neerwaartse risico’s zijn toegenomen door het voortslepende Iran-conflict. Deze toegenomen risico’s omvatten allereerst de directe effecten van hogere energieprijzen en verstoringen in de energievoorziening, maar – misschien nog wel belangrijker – ook het effect van het conflict op de mondiale vraag, aangezien China’s onevenwichtige groei nog altijd in hoge mate extern wordt gedreven. Vorige maand hebben wij onze groeiraming voor 2026 al marginaal verlaagd (van 4,7% naar 4,6%, (zie hier), nog steeds binnen de doelzone van Beijing van 4,5%–5,0%, en wij laten onze groeiramingen vooralsnog ongewijzigd.

Macrodata over maart laten al enig effect van het Iran-conflict zien

Eerder deze maand was de impact van het Iran-conflict al zichtbaar in de verslechtering van de exportgerichte PMI’s van RatingDog en in de scherpe vertraging van de jaarlijkse exportgroei in maart – al werd deze vertraging ‘overdreven’ door basis-/seizoenseffecten. De import nam ondertussen sterk toe in maart, met name die van hightech producten (waaronder halfgeleiders), waardoor het handelsoverschot op maandbasis daalde naar het laagste niveau in dertien maanden. Desondanks wijzen andere macrodata voor maart op aanhoudende binnenlandse onevenwichtigheden tussen vraag en aanbod. De industriële productie vertraagde (5,7% j-o-j, tegen 6,3% in januari/februari), maar groeit nog steeds veel sneller dan de detailhandelsverkopen (1,7% j-o-j, tegen 2,8% in januari/februari). De investeringsgroei bleef positief (in tegenstelling tot 2025), maar dat wordt gedragen door de publieke investeringen, terwijl de particuliere investeringen nog steeds dalen. De jaarlijkse groei van vastgoedinvesteringen en de verkoop van nieuwbouwwoningen blijft fors negatief, hoewel de woningverkopen in maart wel wat aantrokken. De verschillende zwaktes in de economie kwamen ook tot uiting in een stijging van de werkloosheid, die een éénjaars hoogtepunt van 5,4% evenaarde (februari 5,3%). Aan de inflatiekant was de impact vanuit het Midden-Oosten vooral zichtbaar in de producentenprijsinflatie, die voor het eerst sinds september 2022 weer positief werd (0,5% j-o-j).

Blokkade Straat van Hormuz vormt test voor de betrekkingen tussen de VS en China

Hoewel Beijing zich tot nu toe relatief stil heeft gehouden over het conflict in het Midden-Oosten, zullen Amerikaanse acties tegen China’s olieleveranciers Iran – en eerder Venezuela – niet worden gewaardeerd. China is in zekere mate beschermd tegen een energiecrisis, maar niet immuun (zie hier). Vorig jaar bedroeg het aandeel van Iran in de Chinese olie-import circa 10% en een langdurige blokkade hiervan zou met name de teapot refineries in de provincie Shandong raken. Verder was de totale olie-import uit het Midden-Oosten in 2025 circa 50%. De grootste risico’s komen nog altijd voort uit de klap voor de mondiale vraag, die groter wordt naarmate het conflict langer voortduurt. Dit alles beïnvloedt de betrekkingen tussen de VS en China, waarbij een uitgestelde ontmoeting tussen de presidenten Trump en Xi nog steeds gepland staat voor mei. China kan eventueel vergeldingsmaatregelen nemen, bijvoorbeeld door de exportrestricties voor zeldzame aardmetalen opnieuw aan te scherpen. Wij denken nog steeds dat beide landen voldoende redenen hebben om hun handels-/knelpuntbestand te verlengen in een steeds complexer mondiaal geopolitiek landschap, maar de risico’s nemen toe.