China treedt zo totalitair op, dat zelfs een normaal verkoudheidje verdacht lijkt

Blog -

“Hoe stil staat China? Het is een vraag die wij economen de laatste weken koortsachtig proberen te beantwoorden. Welk deel van de uitgestelde aankopen wordt straks ingehaald? Hoeveel vraag naar olie of Duitse auto's gaat eeuwig verloren? Wat voor plannen heeft de Chinese overheid om de fabriek van de wereld die China is, weer aan te zwengelen zodra het virus onder controle is?

Je zult maar een reguliere verkoudheid hebben en dat niet hebben gemeld, omdat je bang bent in een ziekenhuis vol coronabesmettingen te belanden, denk ik dan. Sandra Phlippen Chief Economist ABN AMRO

Als het om China gaat, dan moet je in deze tijden creatief worden. Cijfers uit China zijn vaak niet wat ze lijken, maar nu heeft president Xi Jinping al helemaal geen zin om onwelgevallige informatie te verspreiden. En dus zoeken wij naar satellietbeelden die laten zien dat het dagelijkse verkeer van China voor 80 procent is stilgevallen.

Ook kijken we naar de CO2-emissies boven China. Want als de schoorstenen roken, dan draait de economie, is het idee. Alles bij elkaar lijkt de economie naar schatting op 40 tot 50 procent van haar capaciteit te draaien. In het kielzog daarvan zal de export naar China zwaar terugvallen. De import uit China zal schaars en dus duurder worden. Toch lijkt het aantal nieuwe besmettingen af te nemen en zeggen experts dat de piek in februari bereikt gaat worden.

Voor Xi Jinping, president voor het leven, draait het nu om twee cruciale zaken: allereerst moet hij de besmettingen stoppen. Daarbij moet hij zoveel mogelijk productie draaiende zien te houden en ervoor zorgen dat de consumptie extra hard aantrekt zodra de ellende voorbij is. De economie is voor Xi's eigen positie misschien wel belangrijker dan de volksgezondheid, al zijn die twee natuurlijk onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Xi heeft de voordelen van constante welvaartsgroei nodig om de steun van zijn mensen te houden. De minutieus geplande en uitgevoerde centrale sturing – die via enorme staatsbedrijven, maar ook via mobiele technologie tot in de haarvaten van de Chinese samenleving is doorgedrongen – is op dit moment een zegen voor het stoppen van de besmetting.

Maar voor Chinese gezinnen is dat een heel ander verhaal. In het epicentrum van de uitbraak, de provincie Hubei, wordt sinds 20 januari iedereen thuis opgezocht die medicijnen tegen koorts of hoest heeft gekocht. Overal vinden huiszoekingen plaats op zoek naar besmette Chinezen die zich niet zelf hebben gemeld. Je zult maar een reguliere verkoudheid hebben en dat niet hebben gemeld, omdat je bang bent in een ziekenhuis vol coronabesmettingen te belanden, denk ik dan.

Wie een medicijn of behandeling aanbiedt tegen hoest of koorts, is ook verplicht zichzelf en de patiënt te laten registreren in een digitaal patiëntenportaal. Voor zieken zijn er enorme quarantainecentra gebouwd buiten de stad.

Langzaam wordt duidelijk dat de Chinese bevolking zich wel degelijk beklaagt over de hardhandige manier waarop de overheid optreedt. En dat er grote tekorten ontstaan aan alles.

Het is een afschuwelijke situatie voor al die miljoenen mensen daar. De totalitaire surveillance in China is pijnlijk en nodig, maar ik denk dat de sociale onrust die erna volgt niet mals zal zijn.”

Wekelijks schrijft Sandra een column in het AD, die ook hier is te lezen.

Delen

Discussieer mee

ABN AMRO is benieuwd naar uw mening. U kunt daarom onder dit artikel reageren via Disqus. Door te reageren gaat u akkoord met de voorwaarden.

Meer blogs